heredity and goodness พันธุกรรมกับการทำดี

ผู้แต่ง : สุดารัตน์ น้อยแรม
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

สุภาษิตไทยมีกล่าวไว้ว่า “ดูช้างให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่ ถ้าจะดูให้แน่ต้องดูถึงยาย” แสดงว่าบรรพบุรุษของไทยเรา ได้เขาใจความสัมพันธ์ระหว่างพันธุกรรมกับความประพฤติอย่างดีมาแต่โบราณกาล หากแต่ไม่ได้ค้นคว้ากันเป็นหลักวิชาเท่านั้น ในต่างประเทศได้มีการบันทึกทำสถิติความประพฤติของคนในตระกูลต่อ ๆ กันหลายชั่วคน ปรากฎผลออกมาให้สรุปได้ว่า ผู้ที่เกิดจากบรรบุรุษที่เป็นอาชญากรมีแนวโน้มทางเป็นอาชญากร ผู้ที่เกิดจากบรรพบุรุษที่มีชื่อทางส่ำส่อน ก็มีแนวโน้มทางสำส่อน และผู้ที่เกิดจากบรรพบุรุษที่มีชื่อเสียงทางเสียสละ ก็มีแนวโน้มทางเสียสละ เป็นต้น

ฮิตเลอร์ถึงกับมีโครงการคัดเลือกเฉพาะผู้ที่เกิดจากบรรพบุรุษที่มีประวัติดีตามทรรศนะของฮิตเลอร์เท่านั้น ไว้เป็นผู้สืบเชื้อสายชาวเยอรมันต่อไป ส่วนผู้ที่บรรพบุรุษมีประวัติไม่ดีก็มีโครงการจะให้ทำหมันเสียทั้งหมด โครงการยี้ยังไม่ทันได้นำออกปฏิบัติอย่างจริงจังก็แพ้สงครามโลกไปเสียก่อน จึงเลิกล้มไปเมื่อฮิตเลอร์สูญเสียอำนาจ เพราะทรรศนะของระบอบประชาธิปไตยเห็นว่า เป็นการลิดรอนสอทธิเสรีภาพพื้นฐานของมนุษย์

อิทธิพลจากพันธุกรรมหาได้กำหนดไม่ว่าทุกคนจะต้องดีหรือเลวไปตามพันธุกรรมแต่บอกเตือนให้รู้ว่าคนมีพันธุกรรมดีจะดีง่ายและเลวยาก ส่วนผู้ที่มีพันธุกรรมเลวจะดียากและเลวง่าย อย่างไรก็ตามมนุษย์เราอาจจะฝืนพันธุกรรมได้โดยการทำให้ความโน้มเอียงไม่พึงประสงค์นั้นไร้ผล หากพบว่าตนมีปัญหาในเรื่องนี้ พึงรับสภาพโดยดุษณี ทำให้ความโน้มเอียงในทางเลวไร้ผลและมีมานะฝึกฝนประพฤติตนในทางที่ดีอยู่เสมอ จะกลายเป็นผู้มีคุณธรรมสูงได้