Homo Erectus, the first on philosophy ปรัชญาของมนุษย์ยืนตรง

ผู้แต่ง : เอนก สุวรรณบัณฑิต
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

สัตว์เต็มขั้นอุบัติขึ้นบนโลกเมื่อประมาณ 100 ล้านปีมาแล้ว ในสภาพของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (primate) สัตว์เหล่านี้ล้วนแต่ก้มหน้าลงดินเพื่อหากินและตอบสนองสัญชาตญาณไปวันละวันจนกว่าชีวิตจะหาไม่ พวกมันไม่มีโอกาสได้ชมท้องฟ้าประดับดาวในยามค่ำคืน หรือปุยเมฆลอยฟ่องในยามเย็น แม้นกที่สามารถโผผินขึ้นในอากาศก็ยังก้มหน้าก้มตาลงหากินอยู่นั่นเอง

สัตว์ตัวแรกที่ตะเกียกตะกายยืนบน 2 ขาหลัง ยกลำตัวขึ้นตั้งตรง ขาหน้าโยกเยกเพื่อช่วยการทรงตัว เงยหน้ามองตรงไปข้างหน้า สัตว์ตัวที่ทำเช่นนี้ได้สำเร็จเป็นรายแรกเมื่อ 1.9 ล้านปีก่อน ได้ชื่อว่าเผอแคนเธอเขิส (phithecanthecus) หรือมนุษย์วานร (Ape-Man) คนแรกที่ทำได้เช่นนี้ นับได้ว่าเป็นวีรบุรุษที่กล้าหาญ เป็นผู้ค้นพบวิธีการใหม่อันสำคัญยิ่ง มันตนนั้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่ และทำคุณต่อมนุษยชาติไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าโคลัมบัส ผู้พบทวีปอเมริกาในปี ค.ศ.1492 และ นีล อาร์มสตรอง ผู้เหยียบดวงจันทร์เป็นคนแรกในปี ค.ศ.1969

เขาคงตกตะลึงพรึงเพริดที่ได้รับประสบการณ์ใหม่อันน่าทึ่งน่าตื่นเต้นที่สุด มิติใหม่เกิดขึ้นแล้วในประสบการณ์ เขาตื่นเต้นอยากมีประสบการณ์อย่างนั้นมากขึ้นและมากขึ้น เขาชอบมิติใหม่นี้เพราะรู้สึกว่าดี มีคุณค่า อยากรู้อยากเห็นต่อไปตามมิติใหม่นี้ ความอยากรู้ใหม่ ๆ กระตุ้นให้มันสมองต้องการการพัฒนามากขึ้น กระทุ้งกระโหลกให้กว้างขึ้นเพื่อรับและตอบสนองประสบการณ์ใหม่  เป็นต้นตระกูลของมนุษย์ ในสาย Homo erectus ได้สืบต่อมาเป็น Homo heidelbergensis, Homo neanderthalensis, and Homo sapiens ในที่สุด

มนุษย์จึงไม่ได้สืบเชื้อสายจากลิงตามที่บางคนเข้าใจ เพียงแต่อาจสันนิษฐานได้ว่ามีบรรพบุรุษร่วมกันกับลิงเป็นอย่างมาก

เชื่อกันว่ามนุษย์ยืนตรงคือพวกแรกที่รู้จักใช้ไฟ และเริ่มอยู่ตามถ้ำ เขาน่าจะเป็นพวกแรกที่คิดปัญหาได้ ดังนั้นปรัชญาเริ่มแรกน่าจะเกิดจากมนุษย์ยืนตรงนี่เอง