honesty ความสุจริต

ผู้แต่ง : ปราโมท หม่อมศิลา
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

ความสุจริต (honesty) ความซื่อตรง (sincerity) และความซื่อสัตย์ (faithfulness) มีความหมายคล้ายคลึงกัน คือเชื่อถือได้ มีลักษณะเหมือนกันก็ว่าได้ เพียงแต่เน้นกันอย่างละที่บนแผนที่ผืนเดียวกัน คือความสุจริตเน้นที่เหตุผลของความน่าเชื่อถือว่า ผู้ปฏิบัติเอง ไม่ขัดแย้งตัวเองในกายวายาและใจ ส่วนความเชื่อตรงเน้นที่เหตุผลของความน่าเชื่อถือว่าไม่ทรยศหักหลังผู้ร่วมกิจการ และความซื่อสัตว์เน้นที่เหตุผลของความน่าเชื่อถือว่ามีความคงเส้นคงวาในการปฏิบัติงาน ทั้ง 3 แง่ล้วนแต่ปรากฏในทั้ง 3 คุณธรรมที่เน้นแง่หนึ่งโดยมีแง่อื่น ๆ แฝงอยู่เบื้องหลัง จึงควรพิจารณารวมกันเป็นชุดไปเลย ภายใต้ศัพท์ความสุจริต และทุจริต (dishonesty) โดยเริ่มจากการวิเคราะห์ความหมายดังต่อไปนี้

1) ขาดหน้าที่ไม่ได้รับสิ่งตอบแทน = ทุจริตต่อหน้าที่
2) ทำหน้าที่โดยได้รับสิ่งตอบแทนน้อยกว่าสิทธิ = สุจริตและเสียสละต่อหน้าที่
3) ทำหน้าที่โดยได้รับสิ่งตอบแทนตามสิทธิ = สุจริตต่อหน้าที่
4) ทำหน้าที่โดยได้รับสิ่งตอบแทนมากกว่าสิทธิ = ทุจริตต่อหน้าที่
5) เสียสละโดยมีวาระแอบแฝง เรียกว่าไม่จริงใจ = ทุจริต
6) เสียสละโดยไม่มีวาระแอบแฝง เรียกว่าจริงใจ = สุจริต
7) ทำตามที่พูดหรือเขียน เรียกว่ารักษาสัญญา = สุจริต
8) ไม่ทำตามที่พูดหรือเขียน เรียกว่าผิดสัญญา = ทุจริต
9) ทำตามความจริง เรียกว่าทำถูก = สุจริตต่อตัวเอง
10) ไม่ทำตามความจริง เรียกว่าทำผิด = ทุจริตต่อตัวเอง
11) ทำตามมโนธรรม เรียกว่าทำดี = สุจริต
12) ไม่ทำตามมโนธรรม เรียกว่าทำชั่ว = ทุจริต
13) พูดหรือเขียนตรงกับข้อมูล เรียกว่าพูดจริง = สุจริตต่อวิชาการ
14) พูดหรือเขียนไม่ตรงกับข้อมูล เรียกว่าพูดเท็จ = ทุจริตต่อวิชาการ
15) พูดหรือเขียนตรงกับความคิด เรียกว่าตรง = สุจริตต่อตัวเอง
16) พูดหรือเขียนไม่ตรงกับความคิด เรียกว่าโกหก = ทุจริตต่อตัวเอง
17) พูดหรือเขียนตรงกับทำ เรียกว่ารายงานจริง = สุจริตต่อหน้าที่
18) พูดหรือเขียนไม่ตรงกับทำ เรียกว่ารายงานเท็จ = ทุจริตต่อหน้าที่

ความสำคัญของความสุจริต
ความสุจริตเสริมบุคลิกภาพ คนสุจริตย่อมมีความสมบูรณ์ครบองค์ 3 คือ ทั้งกาย วาจา ใจ เพราะไม่มีความขัดแย้งกันระหว่างความคิด คำพูด และการกระทำ

ความสุจริตเสริมมิตรภาพ ทำให้ความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นเป็นไปอย่างราบรื่นคนไม่สุจริตย่อมไม่ได้รับความไว้วางใจ ทำให้เสียผลประโยชน์ที่ควรจะได้ทั้งสำหรับตัวเองและสำหรับสังคม

ความสุจริตเสริมความมั่นคงแก่สังคม สังคมจะอยู่ได้เป็นปึกแผ่นก็เพราะสมาชิกมีความไว้เนื้อเชื่อใจกันเป็นส่วนมาก ถ้าหากไว้ใจกันไม่ได้เลยจะออกกฎหมายควบคุมให้รัดกุมอย่างไร้เหตุผล เพราะจะมีช่องโหว่ให้คนฉลาดปลิ้นปล้อนเอาไปใช้เอาเปรียบผู้อื่นจนได้

ความสุจริตทำให้ทุกฝ่ายสบายใจ ผู้มีความสุจริตอยู่เป็นประจำย่อมสบายใจ ไม่ต้องคอยจำคำพูดอะไรไว้กับใครว่าอย่างไร และไม่ต้องคอยหวาดระแวงว่าจะมีใครมาจับผิดหรือไม่ ผู้ที่ติดต่อคบค้าสมาคมด้วยก็ไม่ต้องขบคิดให้หนักสมองว่าจะมากันไม้ไหน