Leibniz on network ไลบ์นิซว่าด้วยเครือข่าย

ผู้แต่ง : รวิช ตาแก้ว
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

หนังสือ โมนาดวิทยา (Monodology, 1714) ดำเนินการพิสูจน์ด้วยสัจพจน์เหมือนสเพอโนเซอ แต่กำหนดเนื้อหาตามอภิปรัชญาเฉพาะของตน ดังนี้

มูลบทที่ 1 สาระย่อมเป็นเชิงเดี่ยวหรือเชิงซ้อน
มูลบทที่ 2 สาระเชิงซ้อนย่อมประกอบด้วยสาระเชิงเดี่ยว
ทฤษฎีบทที่ 1 สาระทุกหน่วยย่อมเป็นเชิงเดี่ยวหรือประกอบจากสาระเชิงเดี่ยว
มูลบทที่ 3 สาระกายภาพย่อมมีขนาดที่แบ่งได้
มูลบทที่ 4 สาระที่แบ่งได้ย่อมไม่ใช่สาระเชิงเดี่ยว
ทฤษฎีบทที่ 2 ไม่มีสาระเชิงเดี่ยวใดเป็นสาระกายภาพ
มูลบทที่ 5 สาระย่อมเป็นกายภาพหรือจิต
ทฤษฎีบทที่ 3 สาระเชิงเดี่ยวย่อมเป็นจิต
ทฤษฎีบทที่ 4 สาระย่อมเป็นโมนาดหรือประกอบด้วยโมนาด
ทฤษฎีบทที่ 5 โมนาดมีอยู่จริง
ทฤษฎีบทที่ 6 สิ่งสากล เป็นวิถีทางที่กลุ่มโมนาดเสนอตัวแก่ฉัน เนื่องจากการรับรู้ของฉันไม่สมบูรณ์
ทฤษฎีบทที่ 7 โมนาดไม่มีขนาด
ทฤษฎีบทที่ 8 โมนาดรับรู้ได้
ทฤษฎีบทที่ 9 โมนาดแต่ละหน่วยมีอยู่ในแต่ละขณะ
ทฤษฎีบทที่ 10 โมนาดแต่ละหน่วยรับรู้ในแต่ละขณะ
ทฤษฎีบทที่ 11 ในแต่ละขณะหากโมนาดไม่รับรู้อย่างสำนึก ก็จะรับรู้อย่างไร้สำนึก
ทฤษฎีบทที่ 12 โมนาดไม่มีประตูติดต่อถึงกัน
ทฤษฎีบทที่ 13 โมนาดเป็นพลังโดยสารัตถะ จึงแสดงตัวว่ามีอยู่ โดยการรับรู้ตลอดเวลา
ทฤษฎีบทที่ 14 พระเจ้าได้ทรงกำหนดให้มีเหตุการณ์คู่ขนานเกิดขึ้นจริง
ทฤษฎีบทที่ 15 โมนาดแต่ละหน่วยในแต่ละขณะ ย่อมแสดงภาพให้เห็นระบบโมนาดทั้งหมด
ทฤษฎีบทที่ 16 แต่ละโมนาดแสดงภาพทุกโมนาดตามเอกลักษณ์ของตน
ทฤษฎีบทที่ 17 ระเบียบทางอวกาศที่เราเห็นในปรากฏการณ์ ย่อมสะท้อนถึงระเบียบของโมนาดในอวกาศของโมนาด

ในหนังสือ ปรัชญาพระเจ้า, 1710 (Theodicy) ไลบ์นิซแถลงว่าโลกนี้ที่พระเจ้าได้ทรงสร้างมา เป็นโลกที่ดีที่สุดในบรรดาโลกที่เป็นไปได้ทั้งหมด (the best of all the possible worlds)