Newton’s Laws กฎของนีวเทิน

ผู้แต่ง : ศุภชัย ศรีศิริรุ่ง
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

มาตรการควบคุมมาตรฐานของวิธีการข้างต้น เรียกว่าเป็นกฎของนิวเทิน (Newton’s Laws) มีอยู่ 4 ข้อ คือ

1. จงพยายามให้มีกฎน้อยที่สุด แต่ครอบคลุมมากที่สุด (ตรงกับกฎมีดโกนของอากเคิม (Ockham’s Razor) หรือสุภาษิตของยุคกลางว่า “Nature does nothing in vain” (ธรรมชาติไม่เปลืองแรงเปล่า)
2. ผลเดียวกันย่อมเกิดจากสาเหตุเดียวกัน เรื่องนี้ดูเหมือนจะขัดแย้งกับวิบัติเรื่องอ้างสาเหตุผิด(False cause fallacy) ของ ตรรกวิทยา แต่นิวเทินชี้แจงว่า ที่เป็นวิบัติก็เพราะทึกทักเอาผลที่ไม่เหมือนกันว่าเหมือนกัน เช่นการตายอาจเกิดจากหลายสาเหตุก็จริง แต่ทว่าแต่ละสาเหตุทำให้เกิดการตายต่าง ๆ กัน หาเหมือนกันจริง ๆ ไม่
3. สสารทั่วเอกภพมีคุณภาพสม่ำเสมอ จึงเดินตามกฎเดียวกันทั้งหมด
4. เรื่องใดที่ยังไม่ได้ทดสอบจนแน่ใจก็ให้ถือเป็นเพียงสมมติฐานไปพลาง ๆ ก่อน เช่น เรารู้ว่าแอปเปิลหลุดจากกิ่งก็ตกลงสู่พื้นด้วยอัตราเร่ง แต่เราไม่รู้ว่าแรงที่ทำให้เกิดอัตราเร่งนั้นมาจากไหน เป็นอย่างไร ก็ให้ถือว่าเป็นเพียงสมมุติฐานเท่านั้น อย่าเพิ่งถือว่าเป็นความจริง
กฎข้อ 4 ของนิวเทินรู้สึกว่าจะถูกละเมิดมากในเวลาต่อมา ที่ควรจะเป็นเพียงสมมุติฐานก็เอามาสอนกันเป็นความจริงเด็ดขาดเสียเป็นอันมาก ทำให้เกิดการยึดมั่นถือมั่นและผลร้ายตามมา

ในที่สุดวิธีการวิทยาศาสตร์ก็เป็นตัวเป็นตนขึ้นอย่างสมบูรณ์กับนิวเทิน แต่เราต้องไม่ลืมว่าปรีชาญาณของนิวเทินอยู่ที่การสนใจการศึกษาและรู้จักรวบรวมผลงานที่มีค่า สรุปเป็นหลักการและชี้แจงให้ผู้อื่นเข้าใจและยอมรับได้ แต่ผู้ที่เหนื่อยมากที่สุดในงานนี้คงไม่พ้นกาลิเลโอและเดการ์ต

เมื่อยกย่องนิวเทินก็ไม่ควรลืมผู้บุกเบิกทางและปูทางนำร่องให้นิวเทินเดิน คือเบเคิน กาลิเลโอ กับเดการ์ต ฯลฯ และจอห์น ลัค ผู้ได้ชักนำให้ร่องทั้งหลายมารวมกัน แต่ยังไม่ได้ทำตัวอย่างให้เห็นจริง เพราะมัวแต่ยุ่งปัญหาการเมือง นิวเทินได้ประยุกต์กฎของตนศึกษาสสารของเอกภพในแง่มุมต่าง ๆ เขียนเป็นภาษาละตินเพื่อให้นักปราชญ์ทั่วยุโรปอ่านเข้าใจชื่อว่า Mathematica Principia PhilosophiaeNaturalis, 1687 แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า Mathematical Principle of Natural Philosophy , 1729 (หลักการคณิตศาสตร์) เพื่อเป็นตัวอย่างยืนยันความคิดของเดการ์ตว่าเอกภพทั้งหมดเป็นเครื่องจักรกลมหึมาที่กลไกทุกส่วนทำงานประสานกันเป็นระบบเดียว ความรู้ส่วนหนึ่งจะโยงไปถึงความรู้อื่น ๆ ได้ทั้งระบบ ที่ประสานกันเป็นเครือข่ายอย่างสมบูรณ์