projection  complex  and  goodness  ปมโยนกลองกับการทำดี

ผู้แต่ง : เอนก  สุวรรณบัณฑิต

ผู้ปรับแก้ :  กีรติ  บุญเจือ

ปมโยนกลองเป็นความโน้มเอียงที่จะรู้สึกว่าไม่ใช่ธุระของฉัน  มีคนอื่นต้องรับผิดชอบก่อนฉัน  หากมีปมนี้กันมาก ๆ จะไม่มีใครยอมรับผิดชอบต่างคนต่างจะถือคติว่าตัวใครตัวมัน  สังคมเช่นนี้จะสับสนวุ่ยวาย  ผู้ทำผิดคิดร้ายจะลอยนวลอาชญากรรมจะเกิดขึ้นอย่างหนาตา  วิธีแก้ไขก็คือ  ต้องฝึกให้เป็นคนใจงาม  มีความสุขกับการให้บริการแก่ทุกคนโดยไม่เลือกหน้า  มีโอกาสทำดีได้หากไม่หนักหนาเหลือบ่ากว่าแรงแล้วจะต้องกุลีกุจอจัดการทันที  โดยไม่ต้องรอให้ใครไหว้วานหรือบังคับ  เรื่องนี้ก็สืบเนื่องมาจากสัญชาตญาณป้องกันตัวเองให้อยู่รอดเหมือนกัน  ทำให้เรามีความโน้มเอียงที่จะโยนความผิดให้แก่ผู้อื่น  ดังคำเปรียบเทียบของพระเยซูว่า  เราชอบเห็นผงในตาของคนอื่น  แต่ซุงทั้งดุ้นอยู่ในตาของเรา  เรากลับมองไม่เห็น

ตัวอย่างเช่นจากแบบสอบถามเพื่อปรับปรุงการบริหารในมหาวิทยาลัย  จะพบว่าผู้บริหารส่วนมากตำหนิอาจารย์และนิสิตว่าไม่ให้ความร่วมมืออย่างพอเพียง  ส่วนอาจารย์และนิสิตก็มักจะตำหนิว่าฝ่ายบริหารไม่รับฟังความคิดเห็นและไม่กระจายอำนาจอย่างพอเพียง  แบบสอบถามเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการศึกษามักจะได้คำตอบจากครูว่านักเรียนตั้งใจเรียนไม่พอ  ส่วนนักเรียนก็มักจะกล่าวหาว่าครูสอนไม่ตี  นักเรียนที่สอบตกมักจะอ้างว่าครูออกข้อสอบไม่เข้าท่า  การสอบถามครอบครัวที่ไม่สมหวังส่วนมาก  สามีจะกล่าวโทษภรรยาและภรรยาจะกล่าวโทษสามี  ในการแข่งขันกีฬา  ฝ่ายแพ้มักจะกล่าวหาว่าฝ่ายชนะเอาเปรียบบ้าง  กรรมการไม่ยุติธรรมบ้าง  น้อยนักจะยอมรับว่าฝ่ายของตนยังอ่อนหัดนอกจากที่พูดโดยมารยาท

การโยนกลองยังอาจแสดงออกในลักษณะที่ลึกซึ้งกว่านี้  โดยการวิพากษ์วิจารณ์จุดบกพร่องของตนเองในตัวผู้อื่น  คนขี้ขลาดชอบดูถูกคนอื่นว่าตาขาว  ผู้ที่มีความอ่อนแอทางเพศชอบด่าคนอื่นในทางชั่วช้า  ผู้ที่มีความคิดสับสนชอบวิจารณ์หนังสือของคนอื่นว่าไม่ชัดเจนพอ ดังนี้เป็นต้น

การแก้ไขเรื่องนี้ควรศึกษาเรื่องเทวรูป 4 ของเบเคินให้เข้าใจดี ๆ แล้วฝึกมองตนอยู่เสมอ  เมื่ออยากจะตำหนิใครหรือมีความจำเป็นจะต้องวิจารณ์เรื่องใด  ก็ให้คิดถึงตัวเองเสียก่อนว่ามีจุดบกพร่องอย่างนั้นด้วยหรือไม่  จะรู้จักวางตัวเป็นกลางพิพากษาตัวเองได้เช่นนี้  ก็โดยศึกษาปรัชญาแบบวางตัวเป็นกลางและจริยศาสตร์แบบเข้าใจกัน  และควรอ่านอยู่เรื่อย ๆ เป็นประจำ