Tit-for-Tat for justice ความยุติธรรมคือการตอบโต้    

ผู้แต่ง : เมธา  หริมเทพาธิป

ผู้ปรับแก้ :  กีรติ  บุญเจือ

                ความยุติธรรมคือ การตอบโต้ ณ ที่ใดอารยธรรมก้าวหน้าพอสมควร  ผู้มีอำนาจจะออกกฎหมายควบคุมการแก้แค้น (ravenge) เพราะเห็นว่าการปล่อยให้แก้แค้นกันเองตามใจ  โดยไม่มีมาตรการควบคุมนั้นมักจะกระทำกันเลยเถิด  ฝ่ายที่ถูกแก้แค้นก็จะรู้สึกว่าฝ่ายตนได้รับความอยุติธรรมเพราะฉะนั้นจะต้องคุมพรรคพวกมาแก้แค้นเป็นการตอบแทน  แก้แค้นกันไปแก้แค้นกันมา  ความเสียหายจะหนักขึ้นทุกที  จนล่มจมกันทั้งสองฝ่าย

เพื่อยับยั้งการทำลายกันเช่นนี้  ผู้มีอำนาจมักจะออกกฎหมายควบคุมโดยห้ามการแก้แค้นกันอย่างเสรีเสีย  แต่อนุญาตให้ตอบโต้กันได้อย่างยุติธรรมเป็นทางการ เช่น ใครเป็นฆาตรกรก็ควรให้เขาผู้นั้นถูกฆ่าตายตามกันไปเฉพาะตัว  ไม่ควรลงโทษไปถึงคนใกล้ชิดที่ไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย  ใครทำให้แขนเขาขาดก็ควรถูกตัดแขนให้ขาดตามกันไป

กฎหมายฉบับแรกของโลกซึ่งประกาศออกใช้โดยกษัตริย์ฮัมมูราบี  เดินตามมาตรการยุติธรรมดังกล่าวดังปรากฏในตัวบทกฎหมายว่า “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน” เป็นต้น กฎหมายของโมเสสที่ประกาศใช้ในคัมภีร์พันธสัญญาเดิม  ก็เดินตามมาตรการความยุติธรรมดังกล่าวด้วย ผู้เขียนเชื่อว่ามาตรการความยุติธรรมของชนชาติโบราณทั่วๆไป และของเผ่าที่ล้าหลังในปัจจุบันก็คงเป็นไปในทำนองนี้เป็นส่วนมาก  กฎหมายการลงโทษ 7 ชั่วโคตรของเราคงเหลือเพียงในนิยายก็เพราะเหตุผลเดียวกันนี้

หากใช้เกณฑ์การตอบโต้  แม้ไม่ให้เกินขอบเขต “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน” ก็ไม่ทราบว่าจะได้ประโยชน์อะไรแก่ใคร  ฝ่ายถูกตอบโต้อาจจะเปลี่ยนเกณฑ์เป็นการแก้แค้นล้างแค้นเมื่อใดก็ได้  ความยุติธรรมต่อผู้เสียหายก็ไม่ได้รับการแก้ไข  ความหวังที่จะปลอดจากความหวาดกลัว  ก็ไม่ได้รับการค้ำประกันคุ้มครอง  ยังไม่ใช่วิธีที่น่าพอใจที่ชาวโลกจะพึงสนับสนุน