ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงอปท. (9)

กีรติ บุญเจือ

บัว 5 เหล่ากับราชปรัชญา

ราชปรัชญาดังได้สาธยายมาแล้วข้างต้น เมื่อได้มีโอกาสนำมาเสนอต่อมวลประชาชนชาวสยามตามพระเจตนาของพระบรมราชโองการโดยอาศัยอปทนิวส์มาตามลำดับแล้วและจะเสนอต่อไปตามลำดับนั้น ก็เชื่อว่าได้มีผู้อ่านและนำเอาไปเล่าขานกันต่อๆไปพอสมควร แต่จะได้ผลสักแค่ไหน ก็ต้องทำใจตามคำเตือนสติให้กำลังใจผู้เผยแผ่การทำดีมีสุขทั้งหลาย รวมทั้งผู้ตั้งใจเผยแผ่การทำดีมีสุขตามพระปฐมบรมราชโองการตลอดจนถึงปรัชญาเศรษฐกิจของพระองค์ท่านด้วย แม้พระโอวาทของตถาคตเองก็สนับสนุนคตินี้ จึงได้เกิดทฤษฎีบัวขึ้นมาว่า

1.บัวเหนือน้ำ ได้แก่ ผู้ที่ปฏิบัติตามพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียงและมีความสุขตามพระราชปณิธานในพระปฐมบรมราชโองการอยู่แล้วเป็นปรกติ เพียงแต่อาจจะยังไม่เคยได้ยินได้ฟังคำชักชวนและชี้แจง ครั้นได้มีโอกาสรับฟังเข้า ก็รู้สึกปลื้มปีติยินดีชื่นชมในพระบารมีและพร้อมที่จะอุทิศตนเพื่อตอบสนองพระนโยบายอย่างเต็มใจ เต็มกำลัง และเต็มความสุข พร้อมที่จะหาโอกาสชักชวนให้ทุกคนได้เห็นคุณค่าแห่งพระปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระองค์ท่าน มีความสุขกับการได้ทำบุญด้วยวิธีนี้โดยอัตโนมัติ โดยไม่ต้องมีใครบอก ไม่ต้องมีใครแนะนำชักชวน มันเป็นไปเองตามครรลองของกุศลจิต อย่างนี้แหละเรียกว่าบัวเหนือน้ำ เขาทำอะไรก็เป็นกุศลและมีความสุขกับมัน เหมือนคนมีบุญจับอะไรก็กลายเป็นทองไปหมด

2.บัวปริ่มน้ำ ได้แก่ ผู้พร้อมและอยากที่จะทำดีมีสุขตามพระปณิธานแห่งพระปฐมบรมราชโองการ แต่ยังไม่เคยทำ ยังเขินๆอายๆ ตะขิดตะขวงใจ กลัวชาวบ้านจะนินทากาเลว่าทำบุญเอาหน้าภาวนาโกหก ตัดสินใจเองไม่ได้ว่าจะเริ่มอย่างไรดี คนบัวปลิ่มน้ำอย่างนี้ต้องการให้มีใครสักคนมากระตุ้นให้กำลังใจ หรือต้องการให้มีการจัดอบรมสักครั้ง2ครั้ง เขาจะกลายเป็นบัวเหนือน้ำและมีความสุขในการทำดีมีสุขตามพระราชปรัชญาเช่นเดียวกับบัวเหนือน้ำอื่นๆ เขาจะเป็นกำลังสำคัญในการชักชวนบัวอื่นๆที่ยังไม่โผล่ขึ้นเหนือน้ำต่อไป จึงเป็นกุศลอย่างแรงสำหรับผู้จัดการอบรมหลักสูตรทำดีมีสุขตามพระราชปรัชญาเป็นอย่างยิ่ง

3.บัวกลางน้ำ เป็นพวกไม่อนาทรร้อนใจใยดีกับอุดมการณ์ใดๆ ก้มหน้าก้มตาหากินอบ่างสุจริต ชั่วไม่มีดีไม่ทำ ตั้งใจจะเป็นสัตว์เศรษฐกิจแต่เกิดจนตาย เกิดมาไม่รกโลกแต่ก็หนักโลกเพราะใช้ทรัพยากรของโลกไปเยอะโดยไม่ได้ตอบแทนอะไรและไม่คิดจะตอบแทนด้วย กลุ่มนี้ต้องการจิตอาสาช่วยเกลี้ยกล่อมนานหน่อยก็จะสำเร็จ หนักกว่านั้นก็คือบัวปลิ่มตม และแย่ที่สุดคือบัวใต้ตม ต้องการความเสียสละมากๆจากบัวเหนือน้ำทั้งหลาย

4.บัวปริ่มตม เป็นพวกที่เริ่มจะสำนึกดีชั่วและอยากจะทำดีหนีชั่ว แต่ยังไม่รู้จะทำอะไร ไม่รู้จะไปทางไหนดี หากทิ้งไว้เช่นนี้ ในไม่ช้าก็จะสูญเสียความสำนึกและจะคุดลงไปใต้ตมอีกตามเดิม แต่หากมีผู้เข้าใจสถานการณ์และยอมเสียสละเวลาไปช่วยดูแลแนะนำและให้กำลังใจ เขาจะกล้าพยุงตัวโผล่สูงขึ้นเหนือตมตามลำดับจนถึงจุดกลางน้ำและปริ่มน้ำจนถึงเหนือน้ำได้ในที่สุด

5.บัวใต้ตม พวกนี้สาหัสสากรรจ์มาก ทำผิดโดยไม่รู้ว่าผิด จมอยู่ในกองแห่งความชั่วร้ายโดยไม่รู้ว่าเลวร้าย หากไม่มีใครไปช่วยสะกิดเขา เขาจะไม่รู้ตัวเลยว่าเขาจมปรักอยู่ในความชั่วเขาต้องการเจ้าพวกบัวเหนือตมเสียสละเวลาไปชักชวนเขาให้ใจอ่อนยอมทำกุศลกรรมสักครั้งหนึ่ง ให้เขาได้มีประสบการณ์ลิ้มรสทำดีมีสุขแล้วจะทำดีต่อไป ผู้แนะนำจะได้กุศลแรงมากทีเดียว