ศ.กีรติ บุญเจือ:

ความสุข (happiness) คือ ความรู้สึกดีต่อชีวิต และถ้ารู้สึกไม่ดีต่อชีวิตก็คือความทุกข์ใช่ไหม  แต่ก็ไม่เสมอไป เพราะบางครั้งรู้สึกไม่ดีต่อชีวิตก็ไม่ถึงกับมีทุกข์เพราะเป็นเพียงเรื่อง เล็กน้อยและเชื่อว่าในไม่ช้าก็จะผ่านไป  ในใจจริง ๆ ก็ยังเป็นสุขอยู่ไม่ถึงกับมีทุกข์

“ทำดีได้ดี(มีสุข) ทำชั่วก็ได้ชั่ว(มีทุกข์)” กับ “ทำดีได้ดี มีที่ไหน  ทำชั่วได้ดี มีถมไป ” ตอบว่าถูกทั้ง 2 กรณี  ผิดกันที่ว่ากรณีแรกต้องการความสุขแท้ตามความเป็นจริง (Authentic  Happiness According to Reality ย่อลงเป็น AHAR) ส่วนกรณีหลังยอมรับเอาความสุขไม่แท้เข้าไปด้วย  ความสุขไม่แท้ คือ ความสุขที่ไม่เดินตามความเป็นจริงแห่งความเป็นมนุษย์  ความสุขจึงแบ่งได้เป็น ความสุขแท้ กับ ความสุขไม่แท้  เพื่อให้มีเกณฑ์แบ่งได้จำเป็นต้องตกลงกันให้ชัดเจนเสียก่อนว่าความสุขคือ อะไร  มาถึงตอนนี้ตอบได้ไม่ง่ายเสียแล้ว  เพราะมีผู้นิยามไว้แล้วมากมายเหลือเกิน  เจ้าลัทธิและเจ้าสำนักปรัชญาทั้งหลายล้วนแต่เสนอนิยามไว้ชูโรง  เพื่อเรียกร้องศรัทธาจากศิษยานุศิษย์  และเรียกคะแนนความนิยมจากผู้ยังไม่เป็นศิษย์  บางท่านก็คลุมไปถึงความสุขในโลกหน้าด้วยและสรุปว่าความสุขในโลกนี้เทียบกัน ไม่ติดกับความสุขในโลกหน้า  อย่างไรเสียความสุขในโลกหน้าก็แท้กว่าความสุขในโลกนี้

สูตรนี้ใช้ได้ดีสำหรับผู้เชื่อและศรัทธาต่อโลกหน้า บางท่านสร้างความนิยมโดยฟันธงว่าความสุขในโลกหน้าเป็นแผนลวงโลก  ไม่มีจริง  ความสุขแท้มีได้ในโลกนี้เท่านั้น  สูตรนี้ดีสำหรับคนไม่เชื่อโลกหน้า ต่างฝ่ายต่างเสนอออกมาอย่างน่าสนใจเลือกทั้งนั้น  ผู้ยังไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดก็เลยงงเลือกไม่ถูก  ยิ่งรับฟังจากหลายฝ่ายยิ่งงงหนักขึ้นเข้าทำนองว่ามากหมอมากความ