Augustine on reality ความเป็นจริงของออเกิสทีน
ผู้แต่ง : กันต์สินี สมิตพันธ์
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ
เซนตฺออเกิสทีน (St. Augustine 345-430) เห็นว่าปรัชญาของเพลโทซึ่งผ่านมาทางโพลทายเนิส อาจจะนำมาใช้อธิบายความเชื่อในคริสต์ศาสนาได้ หากแต่ต้องดัดแปลงไปบ้างเป็นต้นว่าเรื่องการล้นขององค์เอกะขัดกับคำสอนเรื่องการสร้างโลกในคริสต์ศาสนา วิญญาณของมนุษย์แต่ละคนเป็นสิ่งสร้างของพระเจ้า ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของพระเจ้าซึ่งล้นออกมา กระไรก็ดีคำสอนเรื่องพระตรีเอกภาพในคริสต์ศาสนา ซึ่งถือว่าพระเป็นเจ้าเดียวมีสามพระบุคคล คือ พระบิดา พระบุตร และพระจิต (พระวิญาณบริสุทธิ์) อาจจะอธิบายด้วยปรัชญาของเพลโทได้ คือ ให้เข้าใจเสียว่า พระบุตรเป็นพระปัญญาของพระบิดา และพระจิตเป็นความรักระหว่างพระบิดากับพระบุตร ทั้งสามจึงเป็นพระเจ้าเดียว เป็นอันว่าพระปัญญาเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระบิดาและพระจิต สามพระบุคคลจึงเท่าเสมอกัน ไม่ต้องเหลื่อมล้ำกันอย่างในวิธีล้นของโพลทายเนิส ในพระบุตรซึ่งเป็นพระปัญญาของพระเจ้าและเป็นพระเจ้านี้เองที่เซนต์ออเกิสทีนให้เป็นที่เก็บมโนคติของเพลโท สิ่งต่างๆทั้งหลายที่เป็นหน่วยเฉพาะ ย่อมความเป็นจริงแท้อยู่ในที่แห่งเดียวกัน คือ ในพระปัญญาหรือพระบุตรหรือพระวจนะ ก่อนสร้างโลกพระเจ้าทรงมีแผนการสร้างไว้เรียบร้อยทุกอย่างแล้วในพระบุตร สิ่งต่างๆ จึงเกิดขึ้นมาตามแผนการนี้ จะออกนอกลู่นอกทางไปไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีกฎเกณฑ์ประสานกันเรียบร้อยเป็นระบบจักรวาล (Cosmos) หรือระบบเครือข่ายตามนัยของวจนศูนย์นิยมนั่นเอง
ส่วนคำถามที่ว่า ถ้าเช่นนั้น ความชั่ว ความบกพร่อง ความเลวร้าย ความทุกข์ยากมาจากไหน ออเกิสทีนคงตอบตามแนวทางของโพลทายเนิสว่าด้านลบ (the negative) ไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่เป็นอิสระจากพระเจ้า แต่เป็นการขาดความสมบูรณ์ของพระเจ้าเนื่องจากอยู่ห่างไกลองค์ความสมบูรณ์นั่นเอง