Bernard of Clairvaux เบอร์เนิร์ดแห่งแคลร์โว

ผู้แต่ง : รวิชตาแก้ว
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

เบอร์เนิร์ดเป็นชาวฝรั่งเศส เกิดในแคว้นบูร์โกญ (Bourgogne) เข้าถือพรตในอารามของคณะซีโตที่แคลร์โว โดยชักชวนเพื่อน ๆ เข้าไปด้วยอีก 32 คน อายุ 25 ปีได้เป็นอธิการ ปฏิรูประเบียบวินัยของคณะให้เคร่งครัดตามเดิมเป็นตัวอย่างให้เกิดการปฏิรูปอย่างจริงจัง ในอารามอื่น ๆ ต่อไปเป็นลูกโซ่ เบอร์เนิสเอาจริงเอาจังกับการควบคลุมตัวเองและกับการงาน ประสบความสำเร็จในงานทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นงานเทศน์งานเขียน งานก่อสร้าง งานเกลี้ยกล่อม และงานไกล่เกลี่ยจนได้รับความเชื่อถือและความเคารพอย่างกว้างขวาง แม้แต่สันตะปาปาและกษัตริย์ก็ยังปรึกษาหารือขอคำแนะนำ สงครามครูเสดครั้งที่ 2 สำเร็จขึ้นเพราะเบอร์เนิร์ดรับธุระออกชักชวนตามเมืองต่าง ๆ ได้รับการสถาปนาเป็นนักบุญ 20 ปีหลังจากมรณกรรม ได้รับสมญาว่าเป็นนักปราชญ์มธุรวาทะ (ลต.Doctor Mellifluus = Mellifluous Doctor)

เบอร์เนิร์ดมีแนวโน้มทางศรัทธานิยมในปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ ระหว่าศรัทธากับเหตุผลจึงประณามฝ่ายวิภาษวิธีอย่างรุนแรงและแยกความรู้ออกเป็น 3 ประเภทคือ 1) ทรรศนะ (opinion) ได้แก่ ความรู้จากประสบการณ์และเหตูผลมีความแน่นอนน้อยเหลือเกิน 2) ศรัทธา ( faith) มีความแน่นอนมากขึ้น แต่ยังไม่ชัดเจน 3) ความรู้แจ้ง ( intelligence) มีความแน่นอนและชัดเจนขึ้นเรื่อยไปตามลำดับขั้นตอนฌานที่บรรลุถึงเบอรืเนิร์ดจึงเป็นนักฌานนิยมโดยเฉพาะ และเป็นฌานแบบคริสต์ คือ เทิดทูนการมีประสบการณ์พระเป็นเจ้าโดยตรง ถือว่าความรักพระเป็นเจ้าบันดาลความรู้อย่างแท้จริง เพราะพระวจนะมาสถิตในวิญญาณ พระองค์จะสอนผู้ที่รักพระองค์ โดยการส่องสว่างผู้ได้ฌานระดับนี้เบอร์นิร์ดถือว่ามีเสรีภาพแห่งพระหรรษทานและแห่งสิริโรจนาการ (freedom of grace and glory ) ซึ่งเหนือกว่าเสรีภาพตามธรรมชาติ (natural feerdom ) อย่างเทียบกันไม่ได้