interpretation, importance ofความสำคัญของการตีความ

ผู้แต่ง : ศุภชัย ศรีศิริรุ่ง
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

ฟริดริช นีทเชอ (Friedrich Nietzscher, 1844-1900) กล้าที่จะฉีกกระชากแนวความคิดเดิม ๆ ของผู้ที่รักและพยายามแสวงหาความจริงทั้งหลายตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ที่พากันค้นคว้า นำเสนอความจริงแล้วก็พากันยึดมั่นในความจริงของตน ว่าตรงกับความเป็นจริงที่สุด โดยกล่าวเตือนสติว่า “ที่เชื่อกันว่าเป็นความจริงก็ดีหรือความเป็นจริงก็ดี ล้วนแต่เป็นการตีความของผู้ตีความแต่ละคนทั้งนั้น/ อย่ามัวแต่เฝ้าค้นหาความจริงให้เสียเวลาเลย เพราะไม่มีความจริง มีแต่การตีความ” เป็นการดึงความสนใจของมนุษย์จากความเป็นจริงที่ต่างก็เชื่อว่ามีอยู่จริงทั้ง ๆ ที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้สักทีว่ามีจริงหรือเป็นเพียงคำที่สร้างขึ้นมาจากความคิดเห็นแล้วก็เชื่อถือต่อ ๆ กันมา เช่น ความเป็นจริงที่เป็น ภวันต์ (entity) บ้าง ภู (the to-be) บ้าง มาสู่ความเป็นจริงของความหมายต่าง ๆ ที่เกิดจากการตีความของมนุษย์ทั้งหลายซึ่งเป็นความจริงที่มีอยู่และมีผลโดยตรงต่อชีวิตยิ่งกว่าความเป็นจริงใด ๆที่สร้างขึ้นมา

ความเป็นจริงคืออะไร จึงไม่สามารถตอบได้ง่ายนัก เพราะตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบันก็มีการเสนอคำตอบออกมาต่าง ๆ นานา โดยต่างก็ว่าคำตอบของตนจริง จึงไม่รู้ว่าของใครจริงกันแน่ อาจจะผิดหมดก็ได้ ใครคิดหรือเชื่อว่าอะไรมีอยู่จริง สิ่งนั้นก็คือความเป็นจริงของผู้นั้น ความเป็นจริงจึงอิงอยู่กับความคิดและความเชื่อ เมื่อนำเสนอออกมาเป็นความรู้ ก็ยังไม่อาจแน่ใจได้อย่างเต็มที่เลยว่าจะตรงกับความเป็นจริงหรือไม่ เพราะความคิดและความรู้ล้วนแต่เป็นความรู้แสวงวัตถุ (intentional truth) คือ มีความเป็นจริง (วัตถุวิสัย) เป็นหลักซึ่งแต่ละคนก็ต้องใช้ความสามารถเฉพาะของตน (อัตวิสัย) เข้าแสวงหาผ่านการตีความตามกรอบกระบวนทรรศน์ จึงไม่น่าแปลกใจที่มนุษย์จะสามารถตีความความเป็นจริงเดียวกันออกมานำเสนอได้หลายระบบความคิด

ทั้งนี้ตามความสนใจของแต่ละคน โดยไม่มีใครเท็จ เพราะต่างก็ตั้งความคิดของตนบนฐานของความเป็นจริง จึง น่าจะได้ภาพของความเป็นจริงอยู่บ้าง ซึ่งต้องมีการตีความกันต่อไปเพื่อให้ได้ความจริงอย่างใกล้เคียงที่สุด ซึ่งก็มักจะยังไม่ชัดเจนพอ จึงต้องร่วมกันศึกษาต่อไปว่าจะตีความกันอย่างไร ด้วยการแลกเปลี่ยนความคิด ยอมรับฟังกัน ช่วยกันแสวงหาความเข้าใจที่กว้างขวางและลึกซึ้งกว่าไปเรื่อย ๆ รู้มากก็ตีความได้มาก รู้ถึงไหนก็ตีความถึงนั่น แม้จะยังรู้ไม่สมบูรณ์ก็ขอให้พอใจเท่าที่รู้ แต่ก็ไม่หยุดที่จะร่วมมือ แสวงหาและตีความกันต่อไป