อ.ดร.วราภรณ์ ได้จัดกิจกรรมเสวนาในหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตฯ สาขาปรัชญาและจริยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 กันยายน 2561

โดยมีนักศึกษาและประชาชนผู้สนใจทั่วไปเข้าร่วมพูดคุยแลกเปลี่ยนมุมมองทางความความคิดและความรู้สึก

~บทสรุปที่ได้จากวงเสวนา~
ความจริง ความงาม ความรัก
•••••••••••••••••••••••••••••••

ข้อสรุปที่ได้ก็คือ ปัจจุบันสังคมมนุษย์กำลังเดินด้วยมุมมองที่ผิดเพี้ยน คือใช้อำนาจและผลประโยชน์เป็นตัวขับเคลื่อนหลัก ในการติดต่อ สื่อสาร และคบหากัน ทำให้แต่ละคนไม่สามารถพูดคุยกันได้อย่างตรงไปตรงมาและเปิดใจ ไม่สามารถไว้วางใจใครได้อย่างสนิทใจในฐานะเพื่อนกัลยาณมิตร เพราะหลายคนล้วนทำเพื่อเอาผลประโยชน์เข้าหาตัวเองเท่านั้น ไม่คิดถึงส่วนรวม

หลายคนแอบอ้างความหวังดีบ้าง บุคคลที่ดูน่าเชื่อถือบ้าง แม้แต่พระนามของศาสดาก็ถูกเอามาอ้างเพื่อมาสนับสนุนตัณหาของตัวเอง หาเหตุผลที่ดูดีเพื่อให้อัตตาของตัวเองตั้งอยู่ได้ เป็นไปเพื่อการเบียดเบียนเพื่อนมนุษย์อย่างไม่รู้จบ

มุมมองที่ควรจะเป็น ควรเป็นมุมมองที่ถูกต้อง มนุษย์ควรเชื่อมต่อกันด้วยความรักความเข้าใจ ให้การยอมรับ และให้อภัยซึ่งกันและกัน เมื่อสังคมอยากได้คนจริงใจ ตัวเองก็ต้องจริงใจกับตัวเองเสียก่อน มองเพื่อนเป็นเพื่อน ไม่ใช่มองเป็นคู่แข่งที่คิดแต่เรื่องได้เปรียบเสียเปรียบอยู่ตลอดเวลา หรือทำเพื่อตอบสนองความคาดหวัง ความสำเร็จ กับคนที่ตัวเองเรียกว่าเพื่อน ถ้าเช่นนั้นเราจะได้แต่คู่แข่ง ได้แต่ศัตรู แต่ไร้เพื่อนแท้ที่จริงใจ

ความจริงที่ไม่สมดุลของสังคม ทำให้วิถีชีวิตของแต่ละคนไม่สมดุลไปด้วย หากเราไม่ยอมเปลี่ยนมุมมองตัวเอง เราก็จะถูกสังคมที่ไม่สมดุลปรับเปลี่ยนให้เดินไปตามระบบอำนาจและผลประโยชน์เช่นนี้อย่างไม่จบสิ้น ชีวิตและจิตวิญญาณจะพังลงไปเรื่อยๆ ชีวิตจะไร้ความหมายจากความเป็นมนุษย์ลงไปเรื่อยๆ

ดังนั้น เราควรช่วยกันพัฒนาคุณภาพชีวิตและจิตวิญญาณให้ดีขึ้น ช่วยเหลือรับใช้สังคมกันคนละไม้คนละมือ รวมกลุ่มสร้างเครือข่ายคนตระหนักรู้หรือคนตื่นรู้ที่ไม่ทำตัวนิ่งดูดายเหมือนสัญชาตญาณก้อนหิน แต่เห็นคุณค่าของมนุษย์ทุกคน จึงควรให้ความรักความเข้าใจ ยอมรับและให้อภัยกันและกัน ร่วมสร้างสังคมแห่งการแบ่งปันและดูแลให้เกิดสันติสุข