ซอกแซกหามาเล่า (267) ข่าวดีการฟื้นคืนชีพเริ่มประวัติศาสตร์ การเผยแผ่ข่าวดีการฟื้นคืนชีพ หากมองในแง่ของหลักการบริหารจัดการแล้วก็ถือได้ว่าสอบตก เพราะ 1) ขาดการวางแผนที่มีขั้นตอนชัดเจน พระเยซูเองซึ่งถือได้ว่าเป็นเจ้าของกิจการเอง ก็คงได้รู้สึกว่า วางแผนให้ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะอบรมกันมาตั้ง 2-3 ปีแล้ว ก็ยังวนเวียนอยู่กับปัญหาว่า เมื่อไรจะยึดอำนาจจากรัฐบาลโรมันเสียที และปัญหาสืบต่อกันว่าเมื่อยึดอำนาจมาได้แล้ว ใครจะได้ตำแหน่งอะไร วนเวียนกันอยู่อย่างนี้ จนถึงขั้นสุดท้ายเมื่อพระเยซูทรงประเมินเป็นวาระสุดท้ายที่จะต้องสั่งเสียกันแล้ว… READ MORE

ซอกแซกหามาเล่า (266) ผลของการเผยแผ่การคืนชีพนอกประวัติศาสตร์             เราได้พิจารณากันมาในตอนที่แล้วว่า ช่วงแรกสุดของการเผยแผ่ศาสนาคริสต์นั้น เป็นไปอย่างนอกระบบเอาเสียจริงๆ ไม่มีทั้งพิมพ์เขียวหรือพิมพ์น้ำเงินใดใดทั้งสิ้น ถ้าจะมีก็คือพิมพ์ขาว คือ กระดาษขาวว่างเปล่าจะเขียนอะไรลงไปก็ได้ผลทั้งสิ้น และก็ได้ผลมากเสียด้วย นักประวัติศาสตร์ไม่ทันตั้งตัว บันทึกไม่ทัน ต้องตามตีความไล่หลัง มีใครช่วยเผยแผ่กันบ้างก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าใครใคร่ทำอะไรก็ทำไป ตามแรงบันดาลใจที่แต่ละคนมีเป็นต้นทุนอยู่ ทำได้แล้วค่อยมาหักลบกันทีหลัง ดูเป็นเรื่องน่าสนุกแท้ๆ… READ MORE

  ซอกแซกหามาเล่า (265) การฟื้นคืนชีพแพร่เงียบนอกประวัติศาสตร์             การเผยแผ่ศรัทธาต่อการฟื้นคืนชีพของพระเยซูตามที่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ให้ศึกษากันอย่างเป็นทางการนั้น เป็นไปอย่างเชื่องช้า คือเริ่มก่อหวอดที่กรุงเยรูซาเลม ไม่สู้ได้ผล เปโตรประธานการเผยแผ่ดำริย้ายฐานไปที่อันทิโอกเมืองหลวงที่ 2 ของมหาอาณาจักรโรมัน มีคนให้ข้อคิดว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไปตั้งฐานที่กรุงโรมเมืองหลวงของโลกไปเสียเลยไม่ดีกว่าหรือ เปโตรเอาจริงตามคำแนะนำ ไม่นานก็เจอกฎเหล็กของจักรพรรดิเนร์โรว์ (Nero) ห้ามนับถือศาสนาคริสต์ มีโทษถึงประหารชีวิต เปโตรและเปาโลถูกประหารชีวิตในเวลาไล่เลี่ยกัน… READ MORE

ซอกแซกหามาเล่า (264) คริสตจักรเริ่มหยั่งเชิงที่กรุงเยรูซาเลมเป็นปฐม             พระเยซูประสูติที่เบธเลเฮม (ใต้เยรูซาเลมประมาณ 20 ก.ม.) เติบโตที่นาซาเร็ธ (เหนือเยรูซาเลมประมาณ 80 ก.ม.) จนถึงอายุ 30 ปี ต่อจากนั้นก็ทรงเร่ร่อนปฏิรูปอุดมการณ์ของชาวยิวเป็นเวลา 2 ½ ปี ใช้เวลาส่วนมากในแคว้นกาลิลีเหนือกรุงเยรูซาเลมประมาณ… READ MORE

ซอกแซกหามาเล่า (263) การฟื้นคืนชีพคือประเด็นร้อน             ผู้เป็นเจ้ากี้เจ้าการตัวจริงดำเนินการให้มีการจับตัวและประหารชีวิตพระเยซูก็คือคายาฟาส (Caiaphas) ผู้ดำรงตำแหน่งมหาปุโรหิตในขณะนั้น ซึ่งถ้าข้าหลวงโรมันไม่อยู่ก็จะมีอำนาจตัดสินประหารชีวิตได้โดยพลการ แต่ในเมื่อมีข้าหลวงอยู่ประจำการก็สงวนอำนาจไว้ตัดสินใจแต่เพียงผู้เดียว และคายาฟาสก็วางแผนเกลี้ยกล่อมให้ข้าหลวงพานเฉิสไพเลท (Pontius Pilate) ได้สำเร็จด้วยเหตุผลว่า พระเยซูประกาศตัวเป็นคู่แข่งอำนาจกับพระมหาจักรพรรดิโรมัน หากไม่ตัดสินประหารชีวิตเสียตามหน้าที่ ก็อาจจะถูกฟ้องร้องว่าไม่รักษาผลประโยชน์ของพระมหาจักรพรรดิเป็นอย่างน้อย อาจร้ายแรงถึงกับเป็นศัตรูกับพระมหาจักรพรรดิก็ได้เชียวนะ โดนเม็ดเด็ดนี้เข้า ข้าหลวงโรมันรู้สึกเก้าอี้ตำแหน่งร้อนผ่าวทันที รีบอนุมัติโทษประหารตามที่ขอทันทีโดยไม่วายออกตัวต่อหน้าธารกำนันว่าหาความผิดอันใดมิได้… READ MORE