ทรรศนะของนักปรัชญาตะวันตก เชื่อว่า “ความดี” เป็นเรื่องคุณค่าความประพฤติของมนุษย์ ซึ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับ “จริยศาสตร์” เป็นการประเมินค่าความประพฤติของมนุษย์ นักปรัชญาที่เชื่อว่า ความดีมีจริงนั้น มีแนวคิดที่แตกต่างกัน 2 กลุ่ม กลุ่มแรกเชื่อว่าความประพฤติเป็นคุณค่าปรนัย (Objective) กล่าวคือ มีจริงในธรรมชาติ และกลุ่มที่สองมีแนวคิดที่เชื่อว่า ความประพฤติเป็นคุณค่าอัตนัย (Subjective) คือ… READ MORE

อ.ดร.สิริกร อมฤตวาริน … คอร์รัปชั่นเป็นคำที่คุ้นหูในสังคมปัจจุบัน แม้คนในสังคมโดยทั่วไปจะรู้ดีว่าเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นมานาน ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันและก็พออนุมานด้วยสามัญสำนึกต่อไปได้ว่าในอนาคตปัญหานี้ก็ยังคงอยู่และดำรงต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด ตราบใดที่มนุษย์ยังมีความโลภ ความเห็นแก่ตัว ความเห็นแก่อำนาจและผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นกับตนเองและพวกพ้องมากกว่ามโนธรรมในใจ READ MORE

ความสุขแท้ตามความเป็นจริง คือ ความสุขบนความสุขของผู้อื่น ความสุขที่แท้จริงนั้นก็คือ ความสุขของทั้งสองฝ่าย ทั้งผู้อื่นและตัวเอง (กีรติ บุญเจือ, 2551, หน้า 174) ซึ่งได้พิจารณาว่าตรงกันกับเมตตาอันเป็นภาวะของจิตที่ปราศจากความโกรธ ความอาฆาตมาดร้าย มีแต่ความหวังดี มีไมตรีจิต (พระธรรมกิตติวงศ์, 2548)  โดยผู้วิจัยตีความเพื่อปรับกรอบความคิดด้านเมตตาอย่างสร้างสรรค์ด้วยกระบวนทรรศน์หลังนวยุค (postmodern philosophy) ผ่านแนวคิดมนุษยนิยม… READ MORE

อ.ดร.เอนก สุวรรณบัณฑิต: กระแสหลังนวยุคนิยม ยอมรับความแตกต่างหลากหลายของมนุษย์ แนวความคิด ทัศนคติ ความเชื่อ ตลอดจนกระบวนทรรศน์ทางความคิดที่แตกต่างกัน และยอมให้มีการนำไปสู่การตีความสิ่งเดียวกันได้ เช่น ความจริงและความดี จนเกิดเป็นความหลากหลาย มีความหมายที่แตกต่างกันไป โดยเน้น การเคารพกันโดยไม่พยายามที่จะไปครอบงำกันและกัน จึงส่งเสริมให้ใช้คำว่าจริยธรรม (ethic) แทนคำว่าศีลธรรม (moral) เพื่อให้สามารถตีความได้โดยไม่ติดข้อจำกัด และถือว่าศีลธรรมเป็นเรื่องของทางศาสนาซึ่งเป็นเรื่องเฉพาะของศาสนิกชนของศาสนานั้น… READ MORE