Calvin แคลวิน

ผู้แต่ง : รวิช ตาแก้ว
ผู้ปรับแก้ : กีรติ บุญเจือ

จอห์น แคลวิน(John Calvin เดิม Jean Cauvin 1509-1564) เกิดที่ตำบลนัวยอง (Noyon) แคว้นปิกการ์ดี (Piccardie) ประเทศฝรั่งเศสจากชนชั้นกลาง บิดาเป็นเลขานุการบีชอพ เป็นเหตุให้แคลวินมีสิทธิ์รับเบี้ยหวัดจากองค์การศาสนาด้วย เรียนมนุษยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปารีส ค.ศ.1529 เข้าเรียนเทววิทยาที่ออร์เลอองส์(Orleans) สนใจการปฏิรูปของลูเธอร์ ตั้งแต่บิดาถึงแก่กรรมในปี ค.ศ.1531 เป็นต้นมา แคลวินกล้าแสดงความคิดต่อต้านคริสตจักรในฝรั่งเศสอย่างเปิดเผย จึงถูกปองร้าย ลี้ภัยไปอยู่ที่เมืองบาเซล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ยอมสละสิทธิ์เบี้ยหวัด พยายามรื้อฟื้นการปฏิรูปของซวีงลิ เผยแพร่ในหนังสือชุดหนังสือศาสนาคริสต์ (ลต. InstitutioReligionisChristianae 1536 = Institution of the Christian Religion) ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในฐานะเป็นคู่มือการปฏิรูปศาสนาที่เขียนอย่างเป็นระบบ ชาวจีนีวาเชิญให้ไปปกครองเมืองเพื่อจัดระบบระเบียบให้ จีนีวาจึงเป็นที่ก่อตั้งและศูนย์กลางเผยแผ่ลัทธิแคลวินไปสู่ประเทศใกล้เคียง จนแคลวินได้ชื่อว่าเป็น “บิดาแห่งนิกายแคลวิน” แคลวินเสนอไว้ทั้งระบบความคิดและระบบปกครองจนถึงแก่มรณกรรมลงในเมืองจีนีวานั้นเองในปี ค.ศ.1564 ศิษยานุศิษย์ในประเทศต่าง ๆ นำไปดัดแปลงใช้ให้เหมาะสมกับแต่ละท้องที่ เคร่งครัดมากน้อยต่าง ๆ กัน กลุ่มใหญ่ที่สุดได้แก่กลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterian Church) ซึ่งก็แตกสาขาย่อยออกไปมากมาย กลุ่มที่เคร่งครัดมาก ๆ ตามจิตตารมณ์ดั้งเดิมของแคลวินได้แก่ลัทธิปริสุทธินิยม (puritanism) ลัทธิภักดีนิยม (pietism) เป็นต้น

หัวข้อสำคัญของแคลวินที่แตกต่างจากคำสอนของลูเธอร์ที่สำคัญได้แก่
1) คัมภีร์ไบเบิลเท่านั้นเป็นบันทัดฐานของชีวิตคริสตชน
2) มนุษย์โดยลำพังตัวเองไม่สามารถทำดีได้เลย จึงสมควรถูกลงโทษตลอดนิรันดร เพื่อแสดงพระยุติธรรมของพระเจ้า
3) แต่พระเจ้าทรงกำหนดเลือกคนกลุ่มหนึ่งให้บรรลุความรอด พวกนี้จะรู้จักและมีภักดีต่อพระเยซู และพระวิญญาณจะทรงดลใจให้กลับใจดำเนินชีวิตเพื่อพระเจ้าเท่านั้น พวกนี้เท่านั้นที่จะได้ขึ้นสวรรค์ รวมกันเรียกว่าคริสตจักร
4) สมาชิกในคริสตจักรที่แท้จริงจะต้องปกครองกันตามรูปแบบของคริสตชนดั้งเดิม คือ มีฆราวาส ผู้ปกครอง นักปราชญ์ พฤฒาจารย์ และศิษยาภิบาล